Inquisitiones ex reatu illustrium et magnificorum Tarłow, capitaneorum Goszczynensium, coniugum, contra actoratum magnificorum Strzemeskich, capitaneorum Hadziacensium, coniugum, vigore decreti officii pleni castrensis Camenecensis Podoliae, in iudicii terminorum tactorum, sub celebratione terminorum querelarum officii eiusdem, fería secunda post festum sanctorum Trium Regum, anno praesenti 1747, inter partes prolati sub agitatione terminorum querelarum officii praesentis, feria secunda post Dominicam Oculi quadragesimalem, anno quo supra 1747, ex testibus exceptae et connotatae.
Primus testis, generosus Casimirus Kobyliński, praevio corporali iuramento, ad primum punctum recognovit: «o tym ia wiem, że ludzie i poddani, iaśniewielmożnego iegomości pana starosty Goszczyńskiego w roku 1747 wyiechali zabierać zboże, ale ia tego nie wiem czy to ten grunt należy do Kolendżian; czy też do Dawidkowiec, i to wiem, że ci ludzie bez żadney broni byli, ani też mogę wiedzieć czy iaki grunt iegomość pan starosta Hadziacki Dawidkowski przeorał i zasiał go prosem, czyli innym zbożem; o tym dobrze wiem, że coś prosa zabrali ludzie Siekierzynieccy, ale tego nie wiem, siła kop zabrano, i z czyiego gruntu; o zabraniu pszenicy i żyta nie wiem, anim widział, żeby miano żyto albo pszenicę zaberać; o tym zaś wiem, że ludzie i poddani wielmożnego iegomości pana starosty Hadziackiego natenczas wypadszy w pole do ludzi iaśniewielmożnego iegomości pana starosty Goszczyńskiego, iednych suchymi razami zbili, a drugich poranili i postrzelali, a innych zaś połapali i do więzienia posadzali i długi czas w wiezieniu onych wielmożny iegomość pan starosta Hadziacki kazał trzymać; i o tym wiem, że iegomość pan Rudzki natenczas przy tym zaborze nie był.» Ad secundum punctum recognowit: «o tym ia dobrze wiem, że na iarmarku w Zbrzeziu ludzi Faustynieckich zabrano z końmi i z wozami, ale nie wiem, kto i z czyiego rozkazu, które konje i wozy sam iaśnie welmożny jegomość pan starosta Goszczynski, kazał oddać.» Ad tertium punctum ignorat. Ad quartum punctum: «o tym dobrze wiem, że prosa dwa razy ludzie jaśniewielmożnego iegomości pana starosty Goszczyńskiego nie brați, tylko raz.» Ad sextum punctum: «o tym ia nie wiem aby Ilka Krzywoszyikę miano w Zbrzeziu łapać i onego więzić, tylko o tym wiem, że Kowalczuka złodzieją złapano w Zbrzeziu, za złodzieystwo i osadzono do więzienia, który z więzienia uciekł, bo się zlakł że go miano oddać katu.» Ad septimam am punctum i tum ignorat. Ad octavum tum ignorat. Kazimierz Kohyliński.
Secundus testis, laboriosus Mackko Sitnik, praevio corporali iuramento, ad primum punctum, recoguovit: «o tym ia wiem, że ludzie iaśniewielmożnych ichmościów panów Tattooistarostów w Goszczyńskich, na grunta Kolendriańskie nie naieżdżali, a ieżeli si ludzie byli, na własnych gruntach Dawidkowskich, bez żadney broni, ani granicy nię przechodzili, proso zaś ieżeli z roskazy jaśniewielmożnego iegomości pana starosty Goszczyńskiego zabrano do Łoszączego, to na własnym gruncie Dawidkowskim zabrano i to wiem, że coś żxta i pszenicy natenczas zabrano, ale sila kop nie wiem; i o tym dobrze wiem ludzie wielmożnych ichmościów państwa Hadziackiol starostów natenczas wyjechali z wielką kupa z różnym orężem na grunta Davidkowskie, także ludzi iaśniewielmożnego iegomości pana starosty Goszczyńskiego napadszy bili, strzelali, kilku ludzi poranieli, a drugich postrzelali, wozów siedm z prosem natenczas zabrali i do Kolendzian zaprowadzili, ludzi zaś trzech złapali i do więzienia w Kolendzianach posadzili, którzy ludzie siedzieli niedziel trzynaście w wielkiey mizeryi i biedzię; i o tym dobrze wiem, że iegomość nan Rudzkj, ani pan Rasiewicz, natenczas (nie) byli, kiedy to proso zabierali ludzie iaśniewielmożneg iegomości pana starosty Goszczyńskiego, tylko był pan Biadkowski, podstarości Burdziakowski, i pan Chrzanowski, pan Kobyliński, ludzie iaśniewielmożnego iegomości pana starosty Goszczyńskiego.» Ad secundum punctum recognovit: «prawda jest, że poddani Zbrzezcy na iarmarku w Zbrzeziu slachcie Faustynieckim zabrali wozow cztery i koni sześcioro, ale za swoje zabory; które konie i wozy iaśniewielmożny iegomość pan starosta Goszczyński, dowiedziawszy się o tym zaborze, kazał zaraz oddać.» Ad tertium punktum recognovit: «o tym dobrze wiem, ze iegomość pan Rasiewicz żadnych ludzi wielmożnego iegomości rana starohty Hadziackiego nie wiązał, ani onym gęby nie zatykał, tylko ludzi trzech złapał w lesie Dawidkowieckim, którzy drwa w lesie Dawidkowićkim rąbali, z Kolendzian, i' inych z wozami iz końmi do Zbrzezia oddal; o tym wiem że ci ludzie siedzieli 'kilka czasow w więzieniu, ale nie wiem sila.» Ad quartum punctum recognovit: «o tym ia dobrze wiem, że ludzie i poddani Łoszaccy i Dawidkowscy ludziom Faustynieckim, w lesie Dawidkowskim rabaiącym drwa, zabrali koni z wozami sześcioro, które konie oddane sa troie, a drugie w Siekierzyńcach.» Ad quintum punctum recognovit: «o tym dobrze wiem, że prosa drugi raz nie brano, ani naieżdżano.» Ad sextum punctum ignorat. Ad septimum punctum recoghovit: «o tym dobrze wiem, że poddani Zbrżezcy Pańkowi parobkowi arędarza Kolendziańskiego w lesie Dawidkowskim zabrali koni parę z wozem, ale te konie były arędarza Skalskiego, pierwiey przez poddanych Kölendziańskich zabrane na dobrowolney drodze, żaczem lubo te konie wzięto, to prawdziwe swoie odebrano.» Ad octavum ignorat. Recognoscens, ignarus litterarum, posuit signum sanctae crucis +.
Tértius testis, laboriosus Woyciech Trybek, praevio corporali iuramento, ad primum punctum recognovit: «o tym dobrze wiem, że poddani i inni ludzie Zbrzezcy i Skalscy z rozkazu iáśniewielmożnego iegomości 'pana starosty Goszczyńskiego gruntu Koleńdziańskiego nie naieżdżali, ale 'na swóy własny grunt Dawidkowski, którego od lat piędziesiąt ludzie Dawidkowscy bez żadney kłótni do Dawidkowiec zażywali, po proso, które tam posiad iegomość pan starosta Goszczyński, z wozami zabierać poiechali, bez żadney broni, które proso zabrali ludzie jaśniewielmożnego iegomości pana starosty Goszczyńskiego, ale nie wiem siła kop; o tym także wiem, że i żyta kop kilka zabrali ludzie iaśniewielmożnego iegomości pana starosty Goszczyńskiego, ale nie wiem siła, i pszenicy iedną kopę, ale to na gruncie Dawidkowskim; poddani i gromada Kolendziańska wyjechała natenczas chcąc bronić i niedopuszczać brać tego prosa, poddanych iaśniewielmożnego iegomości pana starosty Goszczyńskiego; iednych pobili, poranieli, a drugich postrzelali i ludzi trzech złapali i do Koleńdzian zaprowadzili, których trzymali w więzieniu niedziel dwanaście, i wozów siedm z prosem do Kolendzian natenczas zabrali; i o tym dobrze wiem, że uatenczas panowie: Rudzki, komisarz, i Rasiewicz nie byli, tylko podstarości z Burdziakowiec i Siekierzyniec.» Ad secundum punctum recognovit: «prawda, że poddani Zbrzezcy i Dawidkowscy na iatmarku w Zbrzeziu ludzi Faustynieckich zabrali z końmi i z wozami, ale to za swóy zabor, ale te konie i wozy tym ludziom Faustynieckim iaśniewielmożny iegomość pan starosta Goszczyński kazał oddać.» Ad tertium punktum recognovit: «o tym dobrze wiem, że pan Rasiewicz, leśniczy, żadnych ludzi Kolendziańskich i Faustynieckich na drodze nie łapał, tylko w lesie Dawidkowskim rabaiących drwa trzech z wozami i z końmi Kolendziańskich do Zbrzezia zabrał, których potym tych ludzi w kilka dni wypuszczono, ale im koni nie oddano.» Ad quartum punctum ignorat. Ad quintum punctum recognovit: «o tym dobrze wiem, że drugi raz poddani iaśniewielmożnego iegomości pana starosty Goszczyńskiego po proso nie wyjeżdżali.» Ad sextum punctum ignorat. Ad septimum punctum recognovit: «prawda, że poddani Zbrzeżcy Pańkowi, parobkami arędarza Kolendziańskiego, w lesie Dawidkowskim ieżeli zabrali parę koni z wozem, to te konie były arędarza Skalskiego, które przedtym poddaní Kolendziańscy na dobrowolney drodze zabrali.» Ad octavum punctuin ignorat. Recognoscens, ignarus litterarum, posuit signum sanctae crucis +.
Quartus testis, laboriosus Mathias Szypkowski, praevio corporali iuramento, ad primum punctume concordat cum tertio teste. Ad secundum punctum cum secundo et tertio teste concordat. Ad tertium punctum cum secundo teste concordat. Ad quartum punctum recognovit: «o tym, dobrze wiem, że ludzie Dawidkowscy i Łoszaćcy zábrali koni pięcioro z wozami w lesie Dawidkowskim rabaiącym drwa ludziom Faustynieckim, ale za swoy zabor, które konie z wozami zaprowadzili do Zbrzezia do zamku, ale iegomość starosta te konie i wozy kazał zaraz tym ludziom Faustynieckim oddać.» Ad quintum punctum recognovit: «o tym wiem, że powtórnie po proso nikt z ludzi iaśnewielmożnego iegomości pana starosty Goszczyńskiego nie wyieżdżał.» Ad sextum punctum ignorat. Ad septimum punctum cum secundo teste concordat. Ad octavum punctum ignorat. Recognoscens, ignarus litterarum, posuit signum sanctae crucis +.
Quintus testis, laboriosus Kość Goyny, praevio corporali iuramento, ad primum punctum ignorat. Ad secundum punctum recognovit: «ia sam na iarmarku w Zbrzeziu ludzi Faustynieckich z końmi i z wozami ze dwiema skórami iałowiczemi z rozkazu iaśnie wielmożnego iegomości pana starosty Goszczyńskiego zabrałem i tych ludzi z końmi i z wozami na folwark Siekierzyniecki zaprowadziłem, a to za zabor, to iest kiedy proso ludzie i poddani Zbrzezcy na gruncie Dawidkowskim zabierali, natenczás ludzie Kolendziańscy zabrali wozow siedm z końmi, ale zaraz Dazaiutrz tako konie iako też i wozy tymże ludziom Faustynieckim oddano.» Ad tertium punctum ignorat. Ad quartum punctum ignorat. Ad quintum punctum: «o tym dobrze wiem, że tylko raz proso zabierano.» Ad sextum punctum ignorat. Ad septimum punctum ignorat. Ad octavum punctum ignorat. Recognoscens, ignarus litterarum, posuit signum sanctae crucis +.
Sextus testis, laboriosus Wasyl Nepop, praevio corporali iuramento, ad primum punctum cum secundo et tertio teste concordat. Ad secundum punctum cum secundo et tertio teste concordat. Ad quartum punctum ignorat Ad quintum punctum: «o tym wiem, że tylko raz proso zabierano na gruntach Dawidłowskich.» Ad sextum punctum ignorat. Ad septimum punctum: «o tym wiem, że poddani Zbrzezcy zabrali u Pańką, parobka arendarza Kolendziańskiego, w lesie. Dawidkowskim kopi parę z. wozem, ale to były konie własne arędarza Skalskiego, które przedtym ludzie Kolendziańscy zabrali na dobrowolney drodze u arędarzą Skalskiego jadącego z kotłami przez Kolendzianý do Skały.» Ad octavum punctum, ignorat. Recognoscens, ignarus litterarum, posuit signum sanctae crucis +.
Albertus de Zalesie Baykowski, castrensis capitauealis Camenecensis, Podoliae subdelegatus iuratus, manu propria.
Interrogatoria ex actoratu magnificorum Tarłów, capitaneorum Gstynensium, contra reatum magnificorum Strzemeskich, capitaneorum Hadziacensium, vigore decreti capitaneali Cameuecensi Podaliae,, feria seeunda post festum sanctorum Trium Regum, anno praesenti, 1747, conscripta ad auscultandaque testimonia ex testibus fide diguis porrecta.
1. Iako świadek wie: iž z rozkazu ichmościów panów Strzemeskich, starostów Hadziackich, iegomość pan Tymbaczewski, komisarz, Gaiewski, Piotrowski, Sawka Kuryłow, Kuryło i innych tak wiele z tumultem gromady slachty czynszowey z różną bronią na grunta Dawidkowskie, do starostwa Skalskiego należące, napadli, napadszy iegomości pana Białkowskiego, podstarościego Bordziakowskiego, porabali, Iwanickiego postrzelili, człeka iegomości pana Chrzanowskiego, gubernatora Skalskiego, Michała Wilka, także postrzelili, Wasyla Twardochlebichę porąbali, Fedka Szewcowego zbili, Wasyla Ianczyszynego brala okrutnie zbili, i zbitych do Kolendzian zabrali, zabranych przez niedziel 13 okowanych w turmie trzymali, do Lublina okowanych wozili, koni 12 i wozów siedem natenezas zabrali i dotąd trzymaią przy sobie, ludzi pomienionych poobdzierali z odzieży, co się mogło przy nich znaydować w kieszeniach pozabierali i dotąd nie oddali, prosa wozów siedm z końmi i wozami zabrali i dotąd koni ani wozów nie oddali.
2. Iako świadek wie: iż ichmość panowie starostowie Hadziaccy, na opressyą ludzi wielmożnych ichmościów panów starostów Goszczyńskich, smolaków sprowadzili i przy tychże smolakach lasy Dawidkowskie, Łosiacckie w pień wycinać kazali i do Kolendzian wozić.
3. Iako świadek wie. iż iegomość pan starosta Hadziacki, nie konteptuiąc się, że szlachtę podstarościch gromady swoie tumultem tak grunta Dawidkowskie iako i lasy naieżdżac kazał, ale i sam zebrawszy tumult ludzi, iuż w roku teraznieysżym 1747 lasy Dawidkowskie naiechał, dęby i insze drzewa wyborne ze puia przy sobie ciąć kazał i do Kolendziau wozić.
4. Iako świadek, wie: iż podstarości z Tłusteńskiego zebrawszy szlachty i chłopów z rozkazu wielmożnych państwa starostwa Hadziackich, grunt Łosiacki naiechał, to iest z szlachtą: Popielem, Piotrowskim, Kulczyckim i innymi orężem uzbroionymi, ludzi na tymże gruncie Łosiacckim orących napadli, Szymka Maydannikowego parobka zbili i śpisę o niego potłukli, koni pięcioro zabrali i całą iesień trzymali.
5. Iako świadek wie: iż lkacza Zołtego, poddanego Bordziakowskiego, ciż szlachta, przeieżdżającego przez Tłusteńkie. okrutnie zbili, obdarli z odzieży, kobyłę z wozem wzięli, a to z rozkazu wielmożnych państwa starostów Hadziackich.
Testes: Michal Wilk, Ian Gorczak, Olexa Turczynow, laśko Kawalkow, leśko Mularczuk, Prokop Dryszczowski. Ian Rudzki.
Inquisitiones ex actoratu magnificorum Tarłów, coniugum, capitaneorum Gostinensium, ac aliorum actorum, contra reatum magnificorum Strzemeskich, capitaneorum Hadziacensium, ac aliorum citatorum, vigore decreti castrensi Camenecensi Podoliae, feria secunda post festum sanctorum Trium Regum, anno 1747, inter partes suprascriptas lati, sub agitatione terminorum querelarum officii eiusdem, feria secunda post Dominicam Oculi quadragesimalem, anno eodem, ex testibus excerptae et connotatae.
Primus testis, laboriosus Michał Wilk, post praestitum iuramentum, recognovit ad primum: «wiem o tym dobrze, iak wyiechaliśmy z podwodami zabierać proso z Dawidковского własnego pola, iak nabraliśmy na wozy, wypadło siedm wierzchowych z Kolendzian; iak zobaczył pan Chrzahowski komisarz Skalski, nie kazał się nam porywać do nich; naprzód jeden przybiegszy naprzód wozów, porwał się do szabli, a potym do pistoletu, i zbiegszy się wszyscy, poczeli ludzi bić naszych, podstarości Burdziakowski przybiegł, a oni do pistoletów porwali się, a podstarości Burdziakowski powiedział, że i my mamy z czego strzelać, oni iego poczeli bić i rabać, Iwanickiego po ustach postrzelili, mnie także w nogę prawa postrzelili, Wasyla Twardochlebichę w ramię zacięli, Fedka Szewcowego, Wasyla Iançzyszynego brata zbili, zbitych do Kolendzian zabrali i w Kolendzianach przez niedziel trzynaście w więzieniu siedzieli, Wasyla Twerdochleba do Lublina wozili, koni dwanaścioro i wozów siedm zabrali, do tych czas trzymaią w Kolendzianach, musar (sic) i noż odebrano od ludzi.» Ad secundum: «słyszałem, żo panowie starostowie Hadziaccy sprowadziwszy smolaków, lasy Dawidkowskie i Łosiackie tey zimy rąbali i do Kolendzian wozić kazali.» Ad tertium: «słyszałem od pobereżników, że sam pan starosta Hadziacki tey zimy iezdził z podwodami do lasów Dawidkowskich i drzewo różne kazał przy sobie rabać i do Kolendzian wozić.» Ad quartum: «słyszałem, że podstarości Tłusteński z szlachtą czynszową grunt Łosiacki przeszłego lata, na swięty Krzyż ruski, naiechali, Szymka Maydanikowego zbili i pięcioro koni zabrali i całą iesień temi końmi robili.» Ad quintum: «słyszałem, że szlachta Tłusteńska Tkaсza z Burdziakowiec do Wasilkowiec iadacego na drodze napadli, zbili, obdarli, kobyłę z wozem wzięli i nie oddali.» Laboriosus recognoscens, iguarus litterarum, signum crucis posuit +.
Secundus testis, laboriosus Michał Gorczak, post praestitum iuramentum, recognovit ad primum: «słyszałem, że ludzie państwa Strzemeskich, Kolendzian wypadłszy. ludzi Dawidkowskich, proso na swoim gruncie biorących, pobili, pana Białkowskiego, podstarościego Burdziakowskiego, porąbali, Michała Wilka w nogę postrzelili, koni dwanaścioro i prosa wozów siedım zabrali.» Ad secundum punctum: «słyszałem, że smolaki państwa starostwa Hadziackich byli w lesie Dawidkowskim, nie wiem po co.» Ad tertium ignorat. Ad quartum ignorat. Ad quintum ignorat. Laboriosus recognoscens, ignarus litterarum, signum crucis posuit +.
Tertius testis, laboriosus Olexa Turczynow, post praestitum iuramentum, recognovit ad primum: «słyszałem, że iak wyiechali ludzie ze starostwa Skalskiego brać proso na gruncie prawdziwym Dawidkowskim, tak pięciu ludzi z Kolendzian z szablami i strzelbą wybiegło, poczęli za naszemi uganiać, bić, strzelać, a pan Chrzanowski, gubernator Skalski, nie kazał ludziom naszym porywać się nic a nic i tak napadłszy pana Białkowskiego, podstarościego Bordziackiego, porabali i pistolet wzięli, Iwanickiego postrzelili, Michała Wilka postrzelili, Wasyla Twerdochleba porąbali, Fedka Szewcowego, Wasyla Ianczyszynego brata zbili i zbitych do Kolendzian zabrali i przez niedziel trzynaście okowanych w turmie trzymali, koni dwanaścioro i siedm wozów z prosem zabrali do Kolendzian i dotąd nie oddali, Fedorowi Szewcowi musar (sic) i tisak zabrali.» Ad secundum: «słyszałem, że państwo Strzemescy sprowadzili smolaków i ludzi swoich do lasów Dawidkowskich i Łosiackich, z któremi drzewo rąbali i do Kolendzian wozić kazali.» Ad tertium: «słyszałem, że pan Strzemeski, zebrałszy ludzi, sam w lasy Davidkowskie iezdził i przy sobie dęby i różne drzewa rąbać kazał, do Kolendzian wozić.» Ad quartum: «wiem o tym dobrze, że panowie: Popiel, Piotrowski, Kulczycki, Monastyrscy i jeszcze dwóch, nie pamiętam, szlachta z Tłusteńkiego, pod samę wieś Łosiacze, na święty Krzyż Ruski roku przeszłego, z spisami, Szymka Maydanikowego parobka orzącego pobili, spisę na nim połamali, pięcioro koni zabrali i całą iesień niemi robili.» Ad quintum: «słyszałem, że tkacza Żółtego z Bordziąkowiec szlachta z Tłusteńkiego na dobrowolney drodze pobili, obdarli, kobyłę z wozem wzięli.» Laboriosus recognoscens, ignarus litterarum, signum crucis posuit f-.
Quartus testis, laboriosus laśko Kawałkow, post praestitum iuramentum recognovit ad primum: «słyszałem od parobka swego i ludzi którzy byli natenczas: iak wyiechali poddani starostwa Skalskiego proso zabierać z gruntu własnego Dawidkowskiego, pięć wierzchowych z Kolendzian z szablami i strzelba wypadło na ten grunt, poczęli strzelać, pana Białkowskiego, podstarościego Bordziakowskiego, porabali, Iwanickiego, woznicę pana Chrzanowskiego, gubernatora Skalskiego, postrzelili, Michała Wilka postrzelili, Wasyla Twardochleba porabali, Fedka Szewcowego, Wasyla Ianczyszynego brata zbili i pobrali, do Kolendzian zaprowadzili, okowanych w indyą wrzucili i trzynaście niedziel trzymali w niewoli, Wasyla Twardochleba do Lublina wozili, koni dwanaścioro i wozów siedm z prosem zabrali, do tych czas nie oddali.» Ad secundum: «słyszałem, że ośm smolaków państwo Strzemescy do lasów Dawidkowskich i Łosiacckich z ludźmi swoiemi sprowadzili, lasy rabali, do Kolendzian wozili.» Ad tertium: «słyszałem od ludzi, że w roku teraznieyszym pan starosta Hadziacki sam z ludźmi jezdził do lasów Dawidkowskich i dęby, iako i insze drzewa, kazał rabać, do Kolendzian wozić.» Ad quartum: «wiem o tym dobrze, że panowie: Popiel, Piotrowski, Kulczycki, szlachta z Tłusteńkiego, napadli pode wsią Łosiaczym orzącego Szymka Maydanikowego parobka, spisami pobili, pięcioro koni zabrali i od swiętego Krzyża ruskiego przez całą iesień roku przeszłego trzymali.» Ad quintum concordat cum suprascriptis testibus, że szlachta tkacza zbili. Laboriosus recognoscens, ignarus litterarum, signum crucis posuit +.
Quintus testis, laboriosus Iaśko Mularczuk, post praestitum iuramentum recognovit ad primum: «słyszałem, że gromada Kolendziańska napadła ua grunt Dawidkowski, pana Białkowskiego porąbali, Iwanickiego postrzelili, Michayła Wilka postrzelili, Wasyla Twardochleba porabali, Fedka Szewcowego, Wasyla Ianczyszynego brata pobili, zbitych do Kolendzian pobrali i przez niedziel trzynaście w więzieniu trzymali, Wasyla Twardochleba do Lublina wozili państwo Strzemescy, koni dwanaścioro i wozów siedm z prosem zabrali i do tych czas nie oddali.» Ad secundum ignorat. Ad tertium ignorat. Ad quartum concordat cum primo et secundo testibus. Ad quintum concordat cum suprascriptis testibus. Laboriosus recognoscens, ignarus litterarum, signum crucis posuit.
Sextus testis, laboriosus Prokop Dryszczowski, post praestitum iuramentum recognovit ad primum: «słyszałem, że szlachta i ludzie dworscy państwa Strzemeskich na grunt własny Dawidkowski napadli, pana Białkowskiego porąbali, Iwanickiego postrzelili, Michayła Wilka postrzelili, Wasyla Twerdochleba porabali, Fedka Szewca, Wasyla Ianczyszynego pobili i do Kolendzian zaprowadzili, tam więzili niedziel trzynaście, Twardochleba do Lublina wożili państwo Strzemescy, koni dwanaścioro i wozów siedm z prosem zabrali i do tych czas nie oddali.» Ad secundum: «słyszałem, że państwo Strzemescy smolaków sprowadzili i przy tych smolakach lasy Dawidkowskie i Łosiackie kazali rabać, do Kolendzian wozić.» Ad tertium: «słyszałem, że pan Strzemeski sam, zebrałszy poddanych swoich, iezdził do lasów Dawidkowskich i kazał dęby rabać, i insze drzewa, i do Kolendzian wozić w tym roku.» Ad quartum: «słyszałem, że parobka z Łosiaczego pobito, tylko nie wiem kto.» Ad quintum concordat com suprascriptis testibns. Laboriosus recognoscens, ignarus litterarum, signum crucis posuit +. Lukas Przyłucki, castrensis capitanealis Camenecensis Podoliae subdelegatus iuratus, manu propria.
Responsoria ex reatu magnificorum Tarłów, capitaneorum Goszczynensium, contra actoratum magnificorum Strzemeskich, capitaneorum Hadziacensium, ex mente decreti castrensis capitanealis Camenecensis Podoliae, feria secunda post festum Sanctorum Trium Regum, anno praesenti 1747, lati, conscripta.
Ad 1. Iako świadek wie: iż ludzie iaśnie wielmożných ichmościów państwa Tarłów, starostów Goszczynskich, na żadne grunta Kolendziańskie, iako stroua zarzuca, nie naieżdżali i broni z sobą żadney nie mieli, ani za granicę nie przechodzili, tylko na swoim własnym gruncie Dawidkowieckim, który wielmożni ichmość państwo Strzemescy, przestąpiwszy granicę prosem i żyłem gwałtownie zasiali, będąc bez żadney broni, z wozami, toż proso i żyło, iako z prawdziwego gruntu Dawidkowskiego, zabierali, a to: prosa kop 30, żyła kop 4; a pszenicy nie brali, żadnych tumultow i krzykow nie robili, i owszem, na tymże własnym gruncie Dawidkowskim, z rozkazu wielmożnych ichmościów państwa starostów Hadziackich, ludzie, też wozy napadszy, ludzi postrzelali, a innych pobili i do więzienia pobrali i sekwestrowali przez niedziel 12, iako swiadczy pobitych ludzi obdukcya, i natenczas iegomość pan Rudzki, kommissarz, na tym mieyscu nie był.
Ad 2. Iako świadek wie: iż dowiedziawszy poddani Zbrzezcy i Dawidkowieccy, że ludzi w polu niesłusznie pobito i do więzienia z chudobą zabrano, ludziom na iarmark z Tłusteńkiego przyjeżdzającym za swoię krzywdę koni sześcioro i wozów cztery zabrali, o czym się dwor dowiedziawszy, oddać wkrótce wszystko rozkazał.
Ad 3. Iako świadek wie: iż iegomość pan Rasiewicz na drodze żadnych ludzi nie łapał, ani zasadzek nie czynił, ale wielmożni ichmość państwo starostowie Hadziaccy, sprowadziwszy smolaków, przy tychże smolakach, podwody ze wszystkich wsiów swoich zebrawszy, lasy Dawidkowskie w pień ciąć kazali i drzewo zaberać; a iak smolacy poszli, wozów się kilka ieszcze w lesie pozostało, które iegomość pan Rasiewicz zastawszy w lesie, oneż zabrał, ale nie wiązał ani gąb zatykał i nie bił, których przyprowadziwszy do Zbrzezia, dobrowolnie w areszcie przytrzymano, nie w żadnym więzieniu, póki by wielmożni ichmość państwo Strzemescy ludzi Zbrzezkich przy prosie zatrzymanych z więzienia nie oddali, i tychże w dni kilka wypuszczono.
Ad 4. Iako świadek wie: iż Iudzie Łosiaccy i Dawidkowscy mając swoię krzywdę, którym na gruncie Łosiackim przez szlachtę z Tłusteńkiego, gwałtownie z rozkazu wielmożnych państwa Strzemeskich napadaiałą, konie ż pługow pozabierano, bez rozkazu dworskiego konie i wozy za swoię krzywdę w lesie Dawidkowskim własnym zabrali, o czym się dwór dowiedziawszy, zaraz oddać rozkazał.
Ad 5. Iako świadek wie: iż drugim razem żadnego prosa nie brano, ani na pole wyieżdżano.
Ad 6. Iako świadek wie: iż szlachta Zbrzezcy żadnego Ilka Krzywoszyikę, poddanego z Tłusteńkiego, na drodze nie łapali i nie więzili, tylko złodzieia Kowalczuka, który komorę wykradł w Dawidkowcach, w teyże komorze złapano i do Zbrzezia przyprowadzono; tenże ma teścia w Kolendzianach i krewnych żony swoiey, a jest sam prawdziwy poddany Zbrzezki, który kilka razy siedział na garło w Kamieńcu.
Ad 7. Iako świadek wie: iż szlachta Zbrzezka i chłopi, Pańkowi, parobkowi arędarskiemu, na drodze koni nie brali i onego nie łapali, ale koni parę z wozem bosym arędarza Skalskiego, przez wielmożnych państwa Strzemeskich w Tłusteńkim na drodze zabrane, w lesie Dawidkowskim przy pniu odebrali iako swoie.
Ad 8. Iako świadek wie: iż Ilka Krzywoszyię z Tłusteńkiego nikt ani zabierał, ani widział w Zbrzeziu.
Swiadkowie: iegomość pan Kobyliński, Maćko Sitnik, Woyciech Trybek, Maciy Szypkowski, Kość Gulin, Wasyl Nepop, Ian Rudzki.
Переклад:
Слідство у справі про злочин ясновельможних Тарлів, старост Гощинських, подружжя, проти сторони позивачів — вельможних Стшемеських, старост Гадяцьких, подружжя, в силу декрету повного уряду Кам'янецького гродського суду Поділля, на засіданнях суду, під час проведення сесій розгляду скарг того ж уряду, у перший понеділок після свята Трьох Королів, року теперішнього 1747, між сторонами винесеного під час розгляду справ уряду теперішнього, у понеділок після неділі Окулі в часі Великого посту, року як вище 1747, зі свідків зняті та записані.
Перший свідок, шляхетнонароджений Казимир Кобилинський, після складання тілесної присяги, щодо першого пункту показав: «про те я знаю, що люди і піддані ясновельможного його милості пана старости Гощинського в році 1747 виїхали забирати збіжжя, але я того не знаю, чи цей ґрунт належить до Колиндян, чи до Давидківців; і те знаю, що ці люди без жодної зброї були, і не можу знати, чи якийсь ґрунт його милість пан староста Гадяцький давидковецький переорав і засіяв його просом чи іншим збіжжям; про те добре знаю, що якесь просо забрали люди секdefaultиринецькі, але того не знаю, скільки кіп забрано і з чийого ґрунту; про забирання пшениці та жита не знаю, і не бачив, щоб мали жито або пшеницю забирати; натомість про те знаю, що люди і піддані вельможного його милості пана старости Гадяцького, тоді вискочивши в поле до людей ясновельможного його милості пана старости Гощинського, одних сухими ударами побили, а інших поранили і постріляли, а ще інших повиловлювали і до в'язниці посаджали, і довгий час у в'язниці їх вельможний його милість пан староста Гадяцький наказав тримати; і про те знаю, що його милість пан Рудзький тоді при цьому загарбанні не був». Щодо другого пункту показав: «про те я добре знаю, що на ярмарку в Збрижі людей фаустинецьких забрали з кіньми і з возами, але не знаю, хто і з чийого наказу, які коні та вози сам ясновельможний його милість пан староста Гощинський тим людям фаустинецьким наказав повернути». Щодо третього пункту — не знає. Щодо четвертого пункту: «про те добре знаю, що просо два рази люди ясновельможного його милості пана старости Гощинського не брали, тільки один раз». Щодо шостого пункту: «про те я не знаю, щоб Ілька Кривошию мали в Збрижі ловити і його ув'язнювати, тільки про те знаю, що злодія Ковальчука спіймали в Збрижі за злодійство і посадили до в'язниці, який з в'язниці втік, бо злякався, що його мали віддати катові». Щодо сьомого пункту — не знає. Щодо восьмого пункту — не знає. Казимир Кобилинський.
Другий свідок, працьовитий Мацько Ситник, після складання тілесної присяги, щодо першого пункту показав: «про те я знаю, що люди ясновельможних їхніх милостей панів Тарлів, старост Гощинських, на ґрунти колиндянські не наїжджали, а якщо ці люди й були, то на власних ґрунтах давидковецьких, без жодної зброї, і межі не переходили; просо ж якщо за наказом ясновельможного його милості пана старости Гощинського забрано до Лосяча, то на власному ґрунті давидковецькому забрано; і те знаю, що щось із жита і пшениці тоді забрано, але скільки кіп — не знаю; і про те добре знаю, що люди вельможних їхніх милостей панів Стшемеських, старост Гадяцьких, тоді виїхали великим натовпом із різною зброєю на ґрунти давидковецькі, і на людей ясновельможного його милості пана старости Гощинського напавши, били, стріляли, кількох людей поранили, а інших постріляли, возів сім із просом тоді забрали і до Колиндян завезли, а людей трьох спіймали і до в'язниці в Колиндянах посадили, які люди сиділи тринадцять тижнів у великій мізерії та біді; і про те добре знаю, що його милість пан Рудзький, ані пан Расієвич тоді (не) були, коли це просо забирали люди ясновельможного його милості пана старости Гощинського, тільки був пан Бялковський, підстароста бурдзяковецький, і пан Хржановський, пан Кобилинський, люди ясновельможного його милості пана старости Гощинського». Щодо другого пункту показав: «правда є, що піддані збрижські на ярмарку в Збрижі у шляхти фаустинецької забрали возів чотири і коней шестеро, але за свої загарбання; які коні та вози ясновельможний його милість пан староста Гощинський, дізнавшись про це загарбання, наказав зараз же повернути». Щодо третього пункту показав: «про те добре знаю, що його милість пан Расієвич жодних людей вельможного його милості пана старости Гадяцького не в'язав і їм рота не затикав, тільки трьох людей спіймав у давидковецькому лісі, які дрова в давидковецькому лісі рубали, з Колиндян, та інших з возами і з кіньми до Збрижа відправив; про те знаю, що ці люди сиділи деякий час у в'язниці, але не знаю скільки». Щодо четвертого пункту показав: «про те я добре знаю, що люди і піддані лосяцькі та давидковецькі у людей фаустинецьких, які в давидковецькому лісі рубали дрова, забрали коней з возами шестеро, з яких коней повернуто троє, а інші — в Сокиринцях». Щодо п'ятого пункту показав: «про те добре знаю, що проса другий раз не брали і не наїжджали». Щодо шостого пункту — не знає. Щодо сьомого пункту показав: «про те добре знаю, що піддані збрижські у Панька, паробка колиндянського орендаря, в давидковецькому лісі забрали пару коней з возом, але ті коні були орендаря скальського, раніше підданими колиндянськими загарбані на вільній дорозі, тому хоч ці коні й взяли, то своє справжнє відібрали». Щодо восьмого пункту — не знає. Той, хто давав свідчення, неписьменний, поставив знак святого хреста +.
Третій свідок, працьовитий Войцех Трибек, після складання тілесної присяги, щодо першого пункту показав: «про те добре знаю, що піддані та інші люди збрижські та скальські за наказом ясновельможного його милості пана старости Гощинського на ґрунт колиндянський не наїжджали, але на свій власний ґрунт давидковецький, яким від п'ятдесяти років люди давидковецькі без жодної сварки на користь Давидківців користувалися; по просо, яке там посіяв його милість пан староста Гощинський, з возами забирати поїхали без жодної зброї, яке просо забрали люди ясновельможного його милості пана старости Гощинського, але не знаю скільки кіп; про те також знаю, що і жита кілька кіп забрали люди ясновельможного його милості пана старости Гощинського, але не знаю скільки, і пшениці одну копу, але це на ґрунті давидковецькому; піддані та громада колиндянська виїхала тоді, бажаючи боронити і не допускати брати цього проса підданих ясновельможного його милості пана старости Гощинського; одних побили, поранили, а інших постріляли і людей трьох спіймали та до Колиндян завели, яких тримали у в'язниці дванадцять тижнів, і возів сім із просом до Колиндян тоді забрали; і про те добре знаю, що тоді пани: Рудзький, комісар, і Расієвич не були, тільки підстароста з Бурдзяківців та Сокиринців». Щодо другого пункту показав: «правда, що піддані збрижські та давидковецькі на ярмарку в Збрижі людей фаустинецьких забрали з кіньми і з возами, але це за своє загарбання, та ці коні й вози тим людям фаустинецьким ясновельможний його милість пан староста Гощинський наказав повернути». Щодо третього пункту показав: «про те добре знаю, що пан Расієвич, лісничий, жодних людей колиндянських і фаустинецьких на дорозі не ловив, тільки в давидковецькому лісі трьох колиндянських, що рубали дрова, з возами і з кіньми до Збрижа забрав, яких потім, тих людей, за кілька днів випустили, але їм коней не повернули». Щодо четвертого пункту — не знає. Щодо п'ятого пункту показав: «про те добре знаю, що другий раз піддані ясновельможного його милості пана старости Гощинського по просо не виїжджали». Щодо шостого пункту — не знає. Щодо сьомого пункту показав: «правда, що піддані збрижські у Панька, паробка колиндянського орендаря, в давидковецькому лісі якщо й забрали пару коней з возом, то ті коні були орендаря скальського, які перед тим піддані колиндянські на вільній дорозі загарбали». Щодо восьмого пункту — не знає. Той, хто давав свідчення, неписьменний, поставив знак святого хреста +.
Четвертий свідок, працьовитий Матей Шипковський, після складання тілесної присяги, щодо першого пункту збігається з третім свідком. Щодо другого пункту з другим і третім свідком збігається. Щодо третього пункту з другим свідком збігається. Щодо четвертого пункту показав: «про те добре знаю, що люди давидковецькі та лосяцькі забрали коней п'ятеро з возами в давидковецькому лісі у людей фаустинецьких, які рубали дрова, але за своє загарбання, які коні з возами завели до Збрижа до замку, але його милість староста ті коні й вози наказав зараз же тим людям фаустинецьким повернути». Щодо п'ятого пункту показав: «про те знаю, що повторно по просо ніхто з людей ясновельможного його милості пана старости Гощинського не виїжджав». Щодо шостого пункту — не знає. Щодо сьомого пункту з другим свідком збігається. Щодо восьмого пункту — не знає. Той, хто давав свідчення, неписьменний, поставив знак святого хреста +.
П'ятий свідок, працьовитий Кость Гойний [Гулин], після складання тілесної присяги, щодо першого пункту — не знає. Щодо другого пункту показав: «я сам на ярмарку в Збрижі людей фаустинецьких з кіньми і з возами з двома шкурами ялівок за наказом ясновельможного його милості пана старости Гощинського забрав і тих людей з кіньми і з возами на фільварок секdefaultиринецький завів, а це за загарбання, тобто коли просо люди і піддані збрижські на ґрунті давидковецькому забирали, тоді люди колиндянські забрали возів сім із кіньми, але відразу наступного дня як коні, так і вози тим-таки людям фаустинецьким були повернуті». Щодо третього пункту — не знає. Щодо четвертого пункту — не знає. Щодо п'ятого пункту: «про те добре знаю, що тільки один раз просо забирано». Щодо шостого пункту — не знає. Щодо сьомого пункту — не знає. Щодо饰восьмого пункту — не знає. Той, хто давав свідчення, неписьменний, поставив знак святого хреста +.
Шостий свідок, працьовитий Василь Непоп, після складання тілесної присяги, щодо першого пункту з другим і третім свідком збігається. Щодо другого пункту з другим і третім свідком збігається. Щодо четвертого пункту — не знає. Щодо п'ятого пункту: «про те знаю, що тільки один раз просо забирано на ґрунтах давидковецьких». Щодо шостого пункту — не знає. Щодо сьомого пункту: «про те знаю, що піддані збрижські забрали у Панька, паробка колиндянського орендаря, в давидковецькому лісі коней пару з возом, але то були коні власні орендаря скальського, які перед тим люди колиндянські загарбали на вільній дорозі у орендаря скальського, який їхав із котлами через Колиндяни до Скали». Щодо восьмого пункту — не знає. Той, хто давав свідчення, неписьменний, поставив знак святого хреста +.
Альберт із Залісся Байковський, гродський судовий підделегат Кам'янецький Подільський, присяжний, власною рукою.
Інтеррогаторії [питання для допиту] від сторони позивачів вельможних Тарлів, старост Гощинських, проти сторони відповідачів вельможних Стшемеських, старост Гадяцьких, в силу декрету старостинського Кам'янецького Подільського, у понеділок після свята Трьох Королів, року теперішнього 1747, укладені для вислуховування свідчень від свідків, вартих довіри, подані:
1. Як свідок знає: що за наказом їхніх милостей панів Стшемеських, старост Гадяцьких, його милість пан Тимбачевський, комісар, Гаєвський, Піотровський, Савка Курилов, Курило та багатьох інших із натовпом громади шляхти чиншової з різною зброєю на ґрунти давидковецькі, що до Скальського староства належать, напали; напавши, його милість пана Бялковського, підстаросту бордзяковецького, порубали, Іваницького пострелили, чоловіка його милості пана Хржановського, губернатора Скальського, Михайла Вілка також пострелили, Василя Твердохлібиху порубали, Федька Шевцового побили, Василя Янчишиного брата жорстоко побили, і побитих до Колиндян забрали; забраних протягом 13 тижнів закованими у в'язниці тримали, до Любліна закованими возили, коней 12 і возів сім тоді забрали і досі тримають у себе, людей згаданих обібрали з одягу, що могло при них знаходитися в кишенях позабиpали і досі не повернули, проса возів сім із кіньми і возами забрали і досі ні коней, ні возів не повернули.
2. Як свідок знає: що їхні милості пани старости Гадяцькі, для утиску людей вельможних їхніх милостей панів старост Гощинських, «смоляків» [лісорубів/охоронців] привели і при тих-таки смоляках ліси давидковецькі, лосяцькі впень вирубувати наказали і до Колиндян возити.
3. Як свідок знає: що його милість пан староста Гадяцький, не задовольняючись тим, що шляхту підстаростинських [урядовців] та громади свої натовпом як на ґрунти давидковецькі, так і на ліси наїжджати наказував, але й сам, зібравши натовп людей, уже в році теперішньому 1747 на ліси давидковецькі наїхав, дуби та інше добірне дерево при собі різати наказав і до Колиндян возити.
4. Як свідок знає: що підстароста з Товстенського, зібравши шляхту і селян за наказом вельможних панів старост Гадяцьких, на ґрунт лосяцький наїхав, тобто зі шляхтою: Попелем, Піотровським, Кульчицьким та іншими, зброєю озброєними, на людей, що на тому ж ґрунті лосяцькому орали, напали, Шимка Майданикового паробка побили і списа об нього поламали, коней п'ятеро забрали і всю осінь тримали.
5. Як свідок знає: що ткача Жовтого, підданого бордзяковецького, та ж шляхта, коли той проїжджав через Товстеньке, жорстоко побила, обібрала з одягу, кобилу з возом взяла, а це за наказом вельможних панів старост Гадяцьких.
Свідки: Михайло Вілк, Іван Горчак, Олекса Турчинов, Ясько Кавалков, Лесько Мулярчук, Прокіп Дрищовський, Іван Рудзький.
Слідство у справі про злочин вельможних Тарлів, подружжя, старост Гощинських, та інших позивачів, проти сторони відповідачів вельможних Стшемеських, старост Гадяцьких, та інших викликаних до суду, в силу декрету гродського Кам'янецького Подільського, у понеділок після свята святих Трьох Королів, року 1747, між сторонами вищезаписаними винесеного, під час проведення сесій розгляду скарг того ж уряду, у понеділок після неділі Окулі в часі Великого посту, року того ж, зі свідків зняті та записані.
Перший свідок, працьовитий Михайло Вілк, після складання присяги, показав щодо першого: «знаю про це добре, як виїхали ми з підводами забирати просо з давидковецького власного поля; як набрали ми на вози, вискочило семеро вершників із Колиндян; як побачив пан Хржановський, комісар скальський, не наказав нам кидатися на них; спочатку один, прискакавши наперед возів, схопився за шаблю, а потім за пістолет, і збігшись усі, почали людей бити наших; підстароста бурдзяковецький прибіг, а вони за пістолети схопилися, а підстароста бурдзяковецький сказав, що і ми маємо з чого стріляти, вони його почали бити і рубати, Іваницького по губах пострелили, мене також у ногу праву пострелили, Василя Твердохлібиху в плече затяли, Федька Шевцового, Василя Янчишиного брата побили, побитих до Колиндян забрали і в Колиндянах протягом тринадцяти тижнів у в'язниці сиділи, Василя Твердохліба до Любліна возили, коней дванадцятеро і возів сім забрали, до цього часу тримають у Колиндянах, мушкет [ориг. musar] і ніж відібрано від людей». Щодо другого: «чув, що пани старости Гадяцькі, привівши смоляків, ліси давидковецькі та лосяцькі цієї зими рубали і до Колиндян возити наказували». Щодо третього: «чув від лісників [побережників], що сам пан староста Гадяцький цієї зими їздив із підводами до лісів давидковецьких і дерево різне наказував при собі рубати і до Колиндян возити». Щодо четвертого: «чув, що підстароста товстенський зі шляхтою чиншовою на ґрунт лосяцький минулого літа, на руське Воздвиження [святий Хрест руський], наїхали, Шимка Майданика побили і п'ятеро коней забрали і всю осінь цими кіньми робили». Щодо п'ятого: «чув, що шляхта товстенська ткача з Бурдзяківців, який їхав до Васильківців, на дорозі напали, побили, обібрали, кобилу з возом взяли і не повернули». Працьовитий, що давав свідчення, неписьменний, знак хреста поставив +.
Другий свідок, працьовитий Михайло [Іван] Горчак, после складання присяги, показав щодо першого: «чув, що люди панів Стшемеських із Колиндян вискочивши, людей давидковецьких, які просо на своєму ґрунті брали, побили, пана Бялковського, підстаросту бурдзяковецького, порубали, Михайла Вілка в ногу пострелили, коней дванадцятеро і проса возів сім забрали». Щодо другого пункту: «чув, що смоляки панів старост Гадяцьких були в лісі давидковецькому, не знаю за чим». Щодо третього пункту — не знає. Щодо четвертого — не знає. Щодо п'ятого — не знає. Працьовитий, що давав свідчення, неписьменний, знак хреста поставив +.
Третій свідок, працьовитий Олекса Турчинов, після складання присяги, показав щодо першого: «чув, що як виїхали люди зі староства Скальського брать просо на ґрунті справжньому давидковецькому, так п'ятеро людей із Колиндян із шаблями та рушницями вибігло, почали за нашими ганятися, бити, стріляти, а пан Хржановський, губернатор скальський, не наказав людям нашим кидатися ні на що, і так напавши на пана Бялковського, підстаросту бордзяковецького, порубали і пістолет взяли, Іваницького пострелили, Михайла Вілка пострелили, Василя Твердохліба порубали, Федька Шевцового, Василя Янчишиного брата побили і побитих до Колиндян забрали і протягом тринадцяти тижнів закованими у в'язниці тримали, коней дванадцятеро і сім возів із просом забрали до Колиндян і досі не повернули, Федорові Шевцові мушкет і тесак [ориг. tisak] забрали». Щодо другого: «чув, що пани Стшемеські привели смоляків і людей своїх до лісів давидковецьких та лосяцьких, з якими дерево рубали і до Колиндян возити наказували». Щодо третього: «чув, що пан Стшемеський, зібравши людей, сам у ліси давидковецькі їздив і при собі дуби та різні дерева рубати наказував, до Колиндян возити». Щодо четвертого: «знаю про це добре, що пани: Попель, Піотровський, Кульчицький, Монастирські і ще двоє, не пам'ятаю, шляхта з Товстенського, під саме село Лосяч, на руське Воздвиження року минулого, зі списами Шимка Майданикового паробка, що орав, побили, списа на ньому поламали, п'ятеро коней забрали і всю осінь ними робили». Щодо п'ятого: «чув, що ткача Жовтого з Бордзяківців шляхта з Товстенського на вільній дорозі побили, обібрали, кобилу з возом взяли». Працьовитий, що давав свідчення, неписьменний, знак хреста поставив +.
Четвертий свідок, працьовитий Ясько Кавалків, після складання присяги, показав щодо першого: «чув від паробка свого і людей, які були тоді: як виїхали піддані староства Скальського просо забирати з ґрунту власного давидковецького, п'ятеро вершників із Колиндян із шаблями та рушницями вискочило на цей ґрунт, почали стріляти, пана Бялковського, підстаросту бордзяковецького, порубали, Іваницького, візника пана Хржановського, губернатора скальського, пострелили, Михайла Вілка пострелили, Василя Твердохліба порубали, Федька Шевцового, Василя Янчишиного брата побили і забрали, до Колиндян завели, закованих у поруб [індію/тюрму] кинули і тринадцять тижнів тримали в неволі, Василя Твердохліба до Любліна возили, коней дванадцятеро і возів сім із просом забрали, до цього часу не повернули». Щодо другого: «чув, що вісім смоляків пани Стшемеські до лісів давидковецьких та лосяцьких із людьми своїми привели, ліси рубали, до Колиндян возили». Щодо третього: «чув від людей, що в році теперішньому пан староста Гадяцький сам із людьми їздив до лісів давидковецьких і дуби, як і інше дерево, наказував рубати, до Колиндян возити». Щодо четвертого: «знаю про це добре, що пани: Попель, Піотровський, Кульчицький, шляхта з Товстенського, напали під селом Лосячем на паробка Шимка Майданикового, що орав, списами побили, п'ятеро коней забрали і від руського Воздвиження через всю осінь року минулого тримали». Щодо п'ятого збігається з вищеописаними свідками, що шляхта ткача побила. Працьовитий, що давав свідчення, неписьменний, знак хреста поставив +.
П'ятий свідок, працьовитий Ясько Мулярчук, після складання присяги, показав щодо першого: «чув, що громада колиндянська напала на ґрунт давидковецький, пана Бялковського порубали, Іваницького пострелили, Михайла Вілка пострелили, Василя Твердохліба порубали, Федька Шевцового, Василя Янчишиного брата побили, побитих до Колиндян забрали і протягом тринадцяти тижнів у в'язниці тримали, Василя Твердохліба до Любліна возили пани Стшемеські, коней дванадцятеро і возів сім із просом забрали і до цього часу не повернули». Щодо другого пункту — не знає. Щодо третього — не знає. Щодо четвертого збігається з першим і другим свідками. Щодо п'ятого збігається з вищеописаними свідками. Працьовитий, що давав свідчення, неписьменний, знак хреста поставив +.
Шостий свідок, працьовитий Прокіп Дрищовський, після складання присяги, показав щодо першого: «чув, що шляхта і люди двірські панів Стшемеських на ґрунт власний давидковецький напали, пана Бялковського порубали, Іваницького пострелили, Михайла Вілка пострелили, Василя Твердохліба порубали, Федька Шевця, Василя Янчишиного побили і до Колиндян завели, там ув'язнювали тринадцять тижнів, Твердохліба до Любліна возили пани Стшемеські, коней дванадцятеро і возів сім із просом забрали і до цього часу не повернули». Щлод другого: «чув, що пани Стшемеські смоляків привели і при тих смоляках ліси давидковецькі та лосяцькі наказали рубати, до Колиндян возити». Щодо третього: «чув, що пан Стшемеський сам, зібравши підданих своїх, їздив до лісів давидковецьких і наказав дуби рубати, та інше дерево, і до Колиндян возити в цьому році». Щодо четвертого: «чув, що паробка з Лосяча побито, тільки не знаю хто». Щодо п'ятого збігається з вищеописаними свідками. Працьовитий, що давав свідчення, неписьменний, знак хреста поставив +. Лукаш Прилуцький, гродський судовий підделегат Кам'янецький Подільський, присяжний, власною рукою.
Респонзорії [заперечення/відповіді на звинувачення] від сторони відповідачів вельможних Тарлів, старост Гощинських, проти сторони позивачів вельможних Стшемеських, старост Гадяцьких, згідно зі змістом декрету гродського старостинського Кам'янецького Подільського, у понеділок після свята Святих Трьох Королів, року теперішнього 1747, винесеного, укладені:
До 1. Як свідок знає: що люди ясновельможних їхніх милостей панів Тарлів, старост Гощинських, на жодні ґрунти колиндянські, як сторона закидає, не наїжджали і зброї з собою жодної не мали, і за межу не переходили, тільки на своєму власному ґрунті давидковецькому, який вельможні їхні милості пани Стшемеські, переступивши межу, просом і житом насильно засіяли, будучи без жодної зброї, з возами, те ж просо і жито, як із справжнього ґрунту давидковецького, забирали, а саме: проса кіп 30, жита кіп 4; а пшениці не брали, жодних натовпів і криків не чинили, і навпаки, на тому ж власному ґрунті давидковецькому, за наказом вельможних їхніх милостей панів старост Гадяцьких, люди, на ті ж вози напавши, людей постреляли, а інших побили і до в'язниці забрали та утримували протягом 12 тижнів, як свідчить огляд [обдукція] побитих людей, і тоді його милість пан Рудзький, комісар, на тому місці не був.
До 2. Як свідок знає: що дізнавшись, піддані збрижські та давидковецькі, що людей у полі несправедливо побито і до в'язниці з худобою [майном] забрано, у людей, які на ярмарок із Товстенського приїжджали, за свою образу коней шестеро і возів чотири забрали, про що двір дізнавшись, повернути невдовзі все наказав.
До 3. Як свідок знає: що його милість пан Расієвич на дорозі жодних людей не ловив і засідок не влаштовував, але вельможні їхні милості пани старости Гадяцькі, привівши смоляків, при тих же смоляках, підводи з усіх сіл своїх зібравши, ліси давидковецькі впень рубати наказали і дерево забирати; а як смоляки пішли, возів кілька ще в лісі залишилося, які його милість пан Расієвич, заставши в лісі, ті забрав, але не в'язав і рота не затикав і не бив, яких привівши до Збрижа, добровільно під арештом утримували, не в якійсь в'язниці, аж поки б вельможні їхні милості пани Стшемеські людей збрижських, при просі затриманих, із в'язниці не повернули, і тих-таки за кілька днів випустили.
До 4. Як свідок знає: що люди лосяцькі та давидковецькі, маючи свою образу, яким на ґрунті лосяцькому шляхта з Товстенського, що насильно за наказом вельможних панів Стшемеських нападала, коней від плугів позабирала, без наказу двірського коней і вози за свою образу в лісі давидковецькому власному забрали, про що двір дізнавшись, зараз же повернути наказав.
До 5. Як свідок знає: що іншим разом жодного проса не брано і на поле не виїжджано.
До 6. Як свідок знає: що шляхта збрижська жодного Ілька Кривошию, підданого з Товстенського, на дорозі не ловила і не ув'язнювала, тільки злодія Ковальчука, який комору обікрав у Давидківцях, у тій же коморі спіймано і до Збрижа привезено; цей має тестя в Колиндянах і родичів дружини своєї, а є сам справжній підданий збрижський, який кілька разів сидів під загрозою смертної кари [на гарло] в Кам'янці.
До 7. Як свідок знає: що шляхта збрижська і селяни у Панька, паробка орендарського, на дорозі коней не брали і його не ловили, але пару коней із порожнім возом орендаря скальського, вельможними панами Стшемеськими в Товстенському на дорозі загарбані, в лісі давидковецькому біля пня відібрали як свої.
До 8. Як свідок знає: що Ілька Кривошию з Товстенського ніхто не забирав і не бачив у Збрижі.
Свідки: його милість пан Кобилинський, Мацько Ситник, Войцех Трибек, Мацей Шипковський, Кость Гулин, Василь Непоп, Іван Рудзький.
Немає коментарів:
Дописати коментар